parallax background

Openbaar vervoer in Suriname

February 27, 2017
Checklist Suriname: wat neem je mee?
March 24, 2017

Openbaar vervoer in Suriname

Ik woon nu al een half jaartje in Suriname en het is wel wennen hoor. Alles is wennen hier in Suriname, zo ook het verkeer. Ik woon zelf in Lelydorp maar ik werk in Paramaribo. De afstand tussen deze twee plaatsen is ongeveer 20 km. Ik heb zelf geen rijbewijs dus ik moet bussen om op het werk te komen. Nou dat bussen is me al een hele ervaring op zich.

Van Lelydorp naar Paramaribo

Ik pak in het centrum van Lelydorp de PL bus. Deze bus rijdt naar Paramaribo. Maar het vertrekschema van het openbaar vervoer ziet er in Suriname toch een stukje anders uit dan in Nederland. In Nederland rijdt het openbaar vervoer meestal netjes op tijd, behalve natuurlijk NS en Veolia natuurlijk. Ook al komen de NS en Veolia treinen altijd te laat, ze hebben op zijn minst een tijdschema. In Suriname is dit dus een beetje anders. In Suriname vertrekt de bus soms pas wanneer alle plekken zijn bezet. Soms sta je dus minstens een half uur te wachten voordat je eindelijk pas vertrekt. Sommige buschauffeurs willen de bus zo vol hebben, dat ze het liefste ook nog een aantal mensen in het dashboard zouden willen duwen en minstens het aantal mensen die in de bus zitten ook op het dak willen zetten. De buschauffeurs krijgen hier niet per dag betaald, maar per persoon. Hoe meer klanten, hoe hoger het loon dus. Je zit dus op elkaar in een ruimte dat minstens de temperatuur van een sauna heeft.

Wachttijden en andere obstacels

Je reis moet dan pas beginnen. Je vertrekt eindelijk en dan begint het echte avontuur pas echt. Bij iedere locatie waar de chauffeur een persoon ziet staan stopt hij de bus. Dus echte bushaltes heeft Suriname niet echt. De rit van Lelydorp naar Paramaribo duurt soms 1,5 uur. Anderhalf uur voor 20 kilometer is verschrikkelijk lang, maar hier zijn de buschauffeurs meestal niet schuldig aan. Al het verkeer van Lelydorp en de buitenwijken van Paramaribo gaat via de Indira Ghandiweg naar het centrum van de stad. Op deze weg komt al het verkeer samen en verwacht er geen stoplichten of goed functionerende rotondes. Ondertussen zit jij lekker naar buiten te kijken, maar als je pech hebt komt er een dikke Surinaamse mama naast je zitten. Deze bigi mama’s hebben soms twee stoelen nodig omdat ze te dik voor een stoel zijn. En laat jij nou net op die tweede stoel zitten. Jij fungeert dan als een soort kinderzetje voor de rechterbilhelft van zo’n bigi en gelukkig was het nog niet warm genoeg in de bus.

Rijgedrag

Als je echt pech hebt vinden de buschauffeurs ook dat het verkeer te langzaam rijdt. Wanneer dit het geval is maak je een soort achtervolging van de L.A.P.D mee. Ze rijden namelijk hele stukken over het fietspad en halen in waar ze in kunnen halen.

Een groot voordeel van bussen is dat het niet uitmaakt waar je in-en uitstapt, maar dat de rit maar 2,5 srd. kost. Er valt ook heel wat te kijken en te beleven in de bus en om eerlijk te zijn ik vindt het ook wel wat hebben om als enige bakra te bussen.